นิตยสารชีวิตต้องสู้
เตรียมพบกับโปรเจคใหม่ของนิตยสารชีวิตต้องสู้ได้ที่นี่...เร็วๆ นี้

ชีวิตใสวัยทีน 

สมัคร ยกเลิก

บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 677 (พฤศจิกายน 2557)
“ฉาย” หญิงสาวหน้าคมเข้ม ผิวคล้ำ โหนกแก้มสูง ผมตรงยาวเคียงไหล่วัย 28 ปี เธอเป็นแม่ของ “ป่าน” เด็กหญิงวัย 13 ปี ซึ่งถอดแบบมาจากผู้เป็นแม่ สถานพยาบาลของรัฐประจำจังหวัดแห่งหนึ่งส่งทั้งสองคนมาอยู่ที่ “บ้านพักฉุกเฉิน” ด้วยปัญหาหลักคือ ป่านถูกพ่อเลี้ยงข่มขืน
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 676 (ตุลาคม 2557)
“เฮ้ยๆ...หยุดเลยนะ...พวกมึงจะเอาลูกไปไหน..?!” เสียงตะโกนโหวกเหวกจากหนึ่งในกลุ่มชายฉกรรจ์ที่วิ่งตามมาด้านหลัง กระตุ้นเร่งเร้าให้แอนที่อุ้มลูกน้อยไว้แนบอก และเจ้าหน้าที่ผู้หญิงของมูลนิธิช่วยเหลือเด็กแห่งหนึ่ง
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 675 (กันยายน 2557)
“ตะวัน” หญิงผิวขาวสาวร่างอวบวัย 29 ปี ขณะนี้เธอกำลังตั้งครรภ์เป็นครั้งที่ 2 สำหรับเรื่องราวชีวิตของตะวันนั้นเป็นคนต่างจังหวัดที่เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯ นานกว่าสิบกว่าปี พ่อแม่ของตะวันแยกทางกันตั้งแต่เธออายุ 9 ขวบ
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 674 ( สิงหาคม 2557 )
“หวัดดีค้าบ...หวัดดีค้าบ...คิกคิก” เสียงเด็กชายตัวน้อยผิวขาว ผู้มีดวงตากลม ผมสีน้ำตาลหยักศก วัย 3 ขวบ ทักทายผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาพร้อมเสียงหัวเราะน่าหยิกน่าหยอก “พีท” คือชื่อของเด็กชายที่น่าเอ็นดูคนนั้น พีทมักจะเดินนำหน้าแม่แล้ววิ่งวนวุ่นวายไปเรื่อย
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 673 ( กรกฏาคม 2557 )
“ลดา” เป็นเด็กต่างจังหวัดที่เติบโตมาในครอบครัวที่ค่อนข้างอบอุ่น และได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อแม่ด้วยความเข้าใจและไว้ใจ เมื่อเธอต้องมาเรียนต่อยังโรงเรียนที่อยู่ไกลบ้านจึงต้องมาอยู่หอพัก ซึ่งระหว่างเรียนลดาได้รู้จักกับ “ภพ” ชายหนุ่มจากจังหวัดใกล้เคียงที่มีอายุห่างจากเธอเกือบ 5 ปี
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 672 ( มิถุนายน 2557 )
หากเอ่ยถึงปัญหาการทารุณเด็กในสังคมไทย เชื่อว่าหลายคนคงมักได้ยินคำบอกเล่าแบบปากต่อปากถึงสารพัดเรื่องราวของการนำเด็กมาใช้เป็นเครื่องมือหากิน ที่ได้ยินได้ฟังกันบ่อยสุดเห็นจะเป็นขบวนการลักพาตัวเด็กนำไปเป็นขอทาน เด็กบางคนโชคร้ายถึงขั้นถูกทำร้ายร่างกายให้พิการก่อนจะนำไปเร่ขอเงิน
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 671 ( พฤษภาคม 2557 )
“อันดา” (นามสมมติ) หญิงสาวผิวขาว ผมยาว วัย 29 ปี ที่มีพื้นเพมาจากต่างจังหวัด เธอกำลังตั้งท้องลูกสาวได้เก้าเดือนแล้ว อันดาเติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่น แม้ว่าพ่อและแม่จะเข้ามาทำงานรับจ้างในกรุงเทพฯ แต่เธอและพี่น้องคนอื่นๆ
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 670 ( เมษายน 2557 )
“อติมา” เด็กสาววัย 16 ปีที่กำลังนั่งอยู่เบื้องหน้า เธอแสดงทีท่าและมีสีหน้าอึดอัดกับการพูดคุยกันในครั้งนี้ บทสัมภาษณ์ในช่วงแรกๆ จึงเป็นไปในลักษณะถามคำตอบคำ..! ยิ่งถ้าเป็นคำถามปลายปิดยิ่งแล้วใหญ่ เพราะเธอมักจะตอบรับเพียงว่า “ค่ะ” หรือ ไม่ก็ปฏิเสธว่า “ไม่ค่ะ” เท่านั้น
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 669 ( มีนาคม 2557 )
นุ้ยเด็กสาวแม่ลูกอ่อนคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบพรวดพราดเข้ามาที่ห้องทำงานของนักสังคมสงเคราะห์ เพื่อแจ้งเหตุว่า “หนิง” หญิงสาวคนหนึ่งที่มีอาการปวดท้องอย่างรุนแรง เธอก็คว้ามือเจ้าหน้าที่แกมดึงแกมลากไปที่คลินิกผู้หญิง “จิมมี่-โรซาลีน คาร์เตอร์” ในทันที โดยคลินิกผู้หญิงแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของ “บ้านพักฉุกเฉิน”
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 668 ( กุมภาพันธ์ 2557 )
ในบางครั้งการประเมินค่าของคนเราก็แตกต่างกันไปตามค่านิยม ตามความคิดหรือประสบการณ์ของคนในพื้นที่นั้นๆ อย่างเช่นการให้ราคาค่างวดผู้หญิงจากพรหมจารี หากหญิงคนใดยังไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนถือเป็นกุลสตรีเลอค่าว่าผุดผ่อง แต่หากเคยต้องมือชายมาแล้วไม่ว่าด้วยเหตุผลอันใดก็ตามถือเป็นสิ่งลดทอนค่าให้มัวหมอง
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 667 ( มกราคม 2557 )
ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ “บ้านพักฉุกเฉิน” ได้ให้การดูแลช่วยเหลือเด็กๆ มากมายหลายวัยนับไม่ถ้วน และเด็กจำนวนหนึ่งได้กลับคืนสู่ครอบครัวเมื่อพร้อม แต่ยังมีเด็กอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเพียงใดก็ไม่เคยไม่รับโอกาสนั้น โดยเฉพาะในเด็กเล็กที่ยังไม่สามารถรับผิดชอบดูแลตัวเองได้นั้น
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 666 ( ธันวาคม 2556 )
“ซ่าส์” หญิงสาวรูปร่างเล็กกะทัดรัดผิวสองสีวัย 18 ปี ที่มีผื่นแผลพุพองตามแขน ขา บ้างประปราย เธอคือเด็กเร่ร่อนมาตั้งแต่อายุได้ 14 ปี เพราะเธอคิดและเชื่อมาตลอดว่ากรุงเทพฯ คือเมืองศิวิไลซ์ โอกาสที่จะสร้างความร่ำรวยและความเจริญทุกอย่างอยู่ที่นี่ ซ่าส์หลีกหนีชีวิตอันลำเค็ญแบบอดๆ อยากๆ
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 664 ( ตุลาคม 2556 )
“ญาดา” หญิงสาววัยผู้ใหญ่ ร่างผอมสูง ผมยาว จมูกโด่ง ใบหน้าเรียวได้รูป ดวงตาเรียวสองชั้น ริมฝีปากบาง เธอเคยเป็นผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งมาก่อน แต่ในตอนนี้ใบหน้าของเธอฉาบด้วยความทุกข์ตรมเศร้าหมองจากโรคร้ายที่คุกคาม ผิวพรรณของเธอที่เคยผ่องใสตอนนี้กลับเต็มไปด้วยตุ่มผื่นและแผลตกสะเก็ดเต็มไปทั่วร่างกาย
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 663 ( กันยายน 2556 )
“พลอยใส” เด็กหญิงร่างบาง ผิวขาว หน้าตาน่ารักวัย 15 ปี แววตาใสซื่อและยังคงไร้เดียงสา สถานที่ๆเหมาะสมกับเธอน่าจะเป็นโรงเรียน ชีวิตของเธอควรจะวุ่นอยู่กับการเรียนและสนุกสนานเฮฮาท่ามกลางเพื่อนฝูง แต่เพราะความหื่นกระหายของชายแก่ตัณหากลับคนหนึ่ง
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 662 ( สิงหาคม 2556 )
“ละออ” หญิงผิวคล้ำ รูปร่างผอม สูง ดวงตาโตรับกับคิ้วยาวหนา จมูกโด่ง โหนกแก้มสูง ผมสั้นหยักศก เธอพักอาศัยอยู่ที่บ้านพักฉุกเฉินมาเกือบ 4 ปีแล้ว ปัญหาเบื้องต้นที่ทำให้เธอมาอยู่ในความดูแลของบ้านพักฉุกเฉิน มาจากการติดเชื้อเอชไอวีและพยายามฆ่าตัวตาย
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 661 ( กรกฏคม 2556 )
การจำแนกผู้หญิงและเด็กที่มาขอรับความช่วยเหลือที่บ้านพักฉุกเฉินนั้น มักจะแบ่งตามประเภทของปัญหา เช่น ตั้งท้องไม่พร้อม ปัญหาความรุนแรงในครอบครัว ถูกข่มขืน ฯลฯ ซึ่งเราจะพิจารณาจากปัญหาปัจจุบันของแต่ละบุคคล เพื่อจะได้ให้การดูแลช่วยเหลือได้อย่างมีประสิทธิภาพ
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับ 660 ( มิถุนายน 2556 )
“ดาว” หญิงวัยกลางคนในวันนี้ ได้ย้อนเล่าประสบการณ์ชีวิตให้ฟังว่า ดาวเป็นคนต่างจังหวัด ครอบครัวพ่อแม่แยกทางกันและต่างไปมีครอบครัวใหม่ตั้งแต่เธอยังเล็กๆ ดาวจึงได้รับการเลี้ยงดูจากปู่กับย่า และป้าที่ตาบอด โดยปู่กับย่ามีอาชีพทำสวน ดาวเรียนจบแค่ชั้น ป.6 พออายุได้ 17 ปี เธอก็แต่งงานกับสามีคนแรก อยู่กินกับเขาเป็นสิบปีมีลูก 2 คน แต่แล้วชีวิตครอบครัวของเธอก็ไปไม่รอดเพราะความเจ้าชู้ไก่แจ้ของสามี ซ้ำยังเอาผู
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับที่ 659 (พฤษภาคม 2556)
บ่อยครั้งที่ความยากจนทำให้ตัวเลือกในชีวิตของคนเราน้อยลง ไม่ต่างอะไรกับชีวิตของ “อารี” และแม่ซึ่งก็เป็นหนึ่งในคนที่ตกอยู่ในภาวะดังกล่าว หลังจากพ่อแท้ๆ ของเธอได้หายตัวไปอย่างไร้วี่แวว ไม่นานแม่ของเธอซึ่งต้องแบกภาระหาเลี้ยงครอบครัวเพียงลำพัง
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับที่ 657 (มีนาคม 2556)
เคยแปลกใจกันหรือไม่ว่า..ทำไมชีวิตของคนหลายคนจึงอยู่ในทิศทางที่ดี เหมือนถูกจับวางไว้ให้มีการศึกษามีงานที่ดี มีหน้ามีตาในสังคม แต่ทำไมอีกหลายชีวิตจึงเป็นไปในทางตรงกันข้าม เมื่อชีวิตเหมือนถูกขว้างทิ้งดูด้อยค่า ดิ้นรนเพื่อปากท้องให้ผ่านพ้นไปได้ในแต่ละวัน
บ้านพักฉุกเฉิน ฉบับที่ 656 (กุมภาพันธ์ 2556)
เช้าวันหนึ่ง..หลังวางสายโทรศัพท์จากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เราก็ได้พบกับ “นภา” หญิงสาวผิวคล้ำ รูปร่างเล็ก สีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความอิดโรย เธออุ้มเด็กหญิงตัวเล็กสุดไว้ในอ้อมอก ข้างกายมีเด็กหญิงน่าตาน่าเอ็นดูที่จับจูงมือกันอยู่อีกสองคน เมื่อมองเข้าไปในแววตาของพวกเธอเราก็สัมผัสได้ถึงความสับสนและไม่แน่ใจ


[ Page1  of  2 ] 1  2   Next>  Last Page>>

นิตยสารชีวิตต้องสู้
สนับสนุน...คนสู้ชีวิต
ก้าวสู่ปีที่ 22
นิตยสารชีวิตต้องสู้
ฉบับที่ 674
ประจำเดือนสิงหาคม 2556
 
********************
 
 
 

 

 

 
Copyright © 2009-2012 All Right Reserved. นิตยสาร ชีวิตต้องสู้